Auglýsingar - Senda frétt - Hafðu samband -  -  -  -  -  |   |
|
12.7.2008 14:56 Horft á bak Landsmóti 2008 Pistill eftir Elku Guðmundsdóttir
Það verða ákveðin tímamót að loknu Landsmóti fyrir þá sem hrærast í þessum bransa. Tímaskallinn var annars vegar fyrir Landsmót og hins vegar eftir Landsmót. Það sem stendur uppúr fyrst og fremst er feiknalega mikil breidd af úrvals góðum hrossum. Það lýsir sér best þegar maður er spurður hvaða hross stóð uppúr.... það stóð ekkert hross uppúr í mínum huga, breiddin er orðin svo mikil. Maður myndar sér þó skoðanir á hvaða hestgerð maður sækist í, í mínum huga er það alhliða gæðingurinn, þessi mjúki hágengi gæðingur sem er allt í senn viljugur, þjáll og ganghreinn með góð gangskil.Einnig klárhesturinn sem er mjúkur og laus við klárgengni, gengur í burði og áreynslulaust. Eflaust eru aðrir hrifnir af annars konar hrossum, hver hefur sínar skoðanir, nægt er úrvalið til að halda uppá. Ég hafði ekki kost á að sækja Landsmótið allt, tók stikkprufur af hinum og þessum atburðum, sá allt og ekkert. Kynbótahrossin standa uppúr, þar voru nýju störnurnar sem við eigum eftir að sjá á næstu Landsmótum og öðrum viðburðum næstu árin. Gæðingarnir voru að sjálfsögðu magnaðir, en þar var það útfærsla og reiðmennska sem skiptir ekki síður máli en kostir. Breiddin á knöpunum er nefnilega líka að aukast, á því leikur enginn vafi. Ég sá því miður ekki nægilega mikið af ungu knöpunum okkar, ætli ég verði ekki bíða eftir DVD diskinum til að sjá þá líkt og marga aðra viðburði á þessu viðamiklu móti. Það er eitt sem mér reyndar svíður oft að sjá, það á við bæði í kynbótahrossum og keppni, en mér finnst alltaf mörg hross komast upp með það að sýna taktgallað tölt. Oft á tíðum sá maður mikið rými, fótaburð og glæsileik en takturinn var gallaður. Mér finnst dómarar ekki taka nægilega hart á þessu – í mínum huga á gangtegundin sjálf að vera númer eitt, og þá verður takturinn að vera réttur og mýktin að vera til staðar, en það er bara mín skoðun. Ég horfði á afkvæmahestana til Heiðursverðlauna, það er skemmtilegt að þar erum við með mjög ólíka hesta af ólíkum uppruna. Annar með Kolfinn frá Kjarnholtum og Náttfara frá Ytra-Dalsgerði og hinn með Ófeig frá Flugumýri og Orra frá Þúfu. Hestgerðirnar misjafnar einnig, Hróður er skrefmikill og rúmur með aðskildar gangtegundir, skrefið er svo ólíkt Sæ. Þar er framfótarspriklið meira, reisingin hærri og eflaust eru þau hross fljótari til. Afkvæmi Sæs virka örlyndari en að sama skapi næmari. Allavega virkar það þannig í brautinni – persónulega þekki ég ekki þessi afkvæmi af eigin raun. Framkvæmd mótsins er einnig hin glæsilegasta. Mótið er orðið gríðarlega stórt og flókið og langt í frá auðvelt að halda utan um slíkan viðburð, sérstaklega þegar veðurguðirnir geta sett strik í reikninginn sem bætir á álag starfsfólks og mótshaldara. Mér fannst uppröðun á fyrstu dögunum aðeins athugaverð, finnst einkennilegt að setja millirið A-flokks gæðinga á sama tíma og stóðhestana. Einnig finnst mér of mikið af hryssum sýndar á slíku móti, myndi frekar vilja sjá tvo daga með stóðhestum og einn dag með hryssum frekar en öfugt, landsmótið á ekki að vera kynbótasýning heldur sýning á því besta sem við eigum. Þá er ég ekki að setja útá að hrossin séu dæmd aftur á mótinu, finnst það sjálfsagt en tveir fullir dagar með dómum á hryssum frá morgni til kvölds er einfaldlega of mikið. Fólk hefur ekki athygli í allan þennan fjölda og miklu nær að setja fjöldamörk á flokkana, einn dagur á hryssur og einn á stóðhesta er feikinóg að mínu mati. En ég læt hér staðar numið í bili en á þó ábyggilega eftir að fjalla betur um hrossin á Landsmóti í næstu pistlum.
| Til baka | ||||
