Með sigri sínum í 150m skeiði og fjórða sæti í gæðingaskeiði hefur Sigurbjörn Bárðarson, Lífland, heldur betur styrkt stöðu sína á toppnum í einstaklingskeppninni. Hann er nú kominn með 50 stig og er ekki hægt að segja annað en að hann sé kominn með aðra hendi á sigur annað árið í röð.

Nú til dags er tilgangurinn með samskiptum manns og hests bæði gagn og gaman. Þess vegna þarf í allri umgengi við hestinn að hafa eðli hans í huga við ólíkar aðstæður. Geti hestur t.d ekki flúið hugsanlega hættu þá reynir hann ef til vill að verja sig.

Hesturinn þarf oft að eyða miklum tíma í hesthúsinu hér á Íslandi sérstaklega yfir vetrartímann. Hesthúsið er hans heimili og það þarf að vera hreint, bjart, þurrt og laust við slysagildrur. Hesturinn getur ekki sjálfur ákveðið hvernig umhverfi hans er og því er mikilvægt að fylgjast með að honum líði vel, hann sé fóðraður reglulega, hafi alltaf aðgang að vatni og að það sé þurrt og þokkalegt í stíunni hans.

Margvísleg atriði skilja íslenska hestakynið frá öðrum og mikilvægt er að gera sér grein fyrir hverjir þessir þættir eru. Þar má meðal annars nefna fimm gangtegundir sem allar eru álitnar eftirsóknarverðar og þjálfaðar markvisst þegar hesturinn er notaður. Jafnframt má benda á mjög víðtæk ræktunarmarkmið fyrir kynið þar sem ræktunargripir eru valdir með tilliti til margra þátta, s.s. geðslags, ganghæfileika, útlits og fjölhæfni.

Nú verður fjallað um það hvernig maðurinn getur betur lært að skilja skapgerð og atferli hesta og nýtt sér þá þekkingu við tamningu og þjálfun þeirra. Líkt og áður hefur komið fram er hesturinn hópdýr sem sækist eftir að hafa leiðtoga sem hann getur virt og treyst.

Hesturinn lærir fyrst og fremst í gegnum afleiðingar gerða sinna samkvæmt keðjunni:
Áreiti > svörun > afleiðing
Eins og fram hefur komið þá bregst hesturinn eðlislægt við áreiti frá manninum, hann hugsar ekki með sér að í dag ætli hann að vera óþekkur, heldur bregst hann rökrétt við því áreiti sem hann verður fyrir, miðað við sína meðfæddu eiginleika.

Hestafréttum barst bréf frá Hólmgeiri Valdemarssyni, en í bréfinu er Hólmgeir að lýsa óánægju sinni á skrifum Jens Einarssonar á www.seisei.is um nafnagift Top Reiter-hallarinnar sem nýlega var vígð fyrir norðan. Jens Einarsson er okkur hestamönnum vel kunnur fyrir frábæra fréttamennsku og góðar greina. Hér fyrir neðan er umrætt bréf.

Söfnun er hugtak, eða ferli sem aldrei er hægt að hugsa sem upphaf, endalok né eitthvert augnablik. Söfnun er á meðal margra hugsanlegra samheita um klassíska reiðmennsku. Klassísk reiðmennska sækir alltaf í að auka burð afturfóta, í gegnum hinar fjölmörgu æfingar. Söfnun er eins og allt í réttri þjálfun, ýmist aukin eða minnkuð stig af stigi, verður að vera byggð á ítarlegri þekkingu knapans til þess að árangur eigi að nást.

Mitt fyrsta verk í lok síðustu vaktatarnar og fjögurra daga frítarnar framundan var að taka hrossin á hús. Fríið ætlaði ég að nota til að járna öll tryppin mín átta talsins til að geta byrjað að þjálfa þau

Þjálfun hefur áhrif á uppbyggingu helstu vöðva og hvernig þeir vinna saman, þess vegna verður knapinn að hafa þekkingu á þeim. Forsenda fyrir réttri yfirlínu er að hann sé alveg spennu og stífnislaus.

Yfirlína er ímynduð lína sem nær frá hnakka og aftur að hæklum. Hægt er að ímynda sér línu dregna frá kverkinni niður hálsinn að framanverðu og undir kvið aftur að nára og kalla þá línu undirlínu. Hestar geta gengið í mjög mismunandi yfirlínu. Svo sem hvelfdri, fattri eða beinni.

Núna ætla ég að fjalla ýtarlega um stólaásetu, orsök og galla hennar. Stólaáseta er kölluð þegar sæti knapans ýtist aftur úr dýpsta punkti sætisins og aftur að stéli hnakksins. Mjaðmagrindin fellur aftur og sætisvöðvarnir beita sér rangt og eru í slæmri aðstöðu til að styðja við bak knapans. 

Ég hef kennt ungum sem öldnum reiðmennsku, og hefur það gengið misvel í gegnum tíðina þar sem það er erfitt að kenna gömlum hundi að sitja. Sjálf hef ég menntað mig í hestafræðum og reiðmennsku. Farið úr áhugamanna reiðmennsku yfir í atvinnureiðmennsku. Mig langar mikið að koma á framfæri mikilvægi réttrar ásetu og ryðja af stað vangaveltum.

Á þessum síðustu og verstu tímum vill óttinn grípa fólk heljartökum, bankarnir fara á hausinn, fólkið  tapar aurum, íbúðar og bílalán hækka meira en góðu hófi gegnir. Maður stendur sig að því í þessari kreppu að kvarta eilítið um þetta kreppudót allt saman, jú jú bíllinn komin í 7.200.000 keypti hann fyrir ári á 6.000.000 afborganir voru um 70.000 þúsund, nú komnar í 170.000 þúsund á mánuði.

Furðufuglinn, alheimssnillingurinn og fyrrverandi ritstjóri Eiðfaxa, Jónas Kristjánsson hvetur fólk til að flýja land á bloggi sínu og fer þar hamförum um Davíð & Co og þá er stjórna þessu landi okkar. Jónas hvetur einnig fólk til að borga ekki af húsum sínum, bílum og bankalánum og hreinlega gefa skít í íslenskt þjóðfélag og halda í víking til norðurlanda.

Samkvæmt vefritinu www. Kazakhstan/nonews.kz er athafnarmaðurinn Kóki Top Reiter Ólason á leið til landsins til að bjarga íslensku þjóðinni úr þeim efnahagserfiðleikum sem hún á við að etja. „Það þarf einhvern með (balls) til að koma skútunni á réttan kjöl aftur og ég er akkúrat maðurinn í það“ á Kóki að hafa sagt á fundi alþjóða gjald????? Og endaði með því að tilkynna að Sesar Bank of Iceland myndi opna fljótlega.

„Það er allt á fullu og gríðarleg sala“ sagði hestamaður sem ég hitti í byrjun vikunnar í höfuðborginni. Tamningamaður á suðurlandi tók í sama streng, „er búinn að selja hross fyrir 3 milljónir í vikunni sem er að líða“. Ræktandi í Ölfusinu sagði söluna aldrei verið eins góða á árinu. Í frétt hér á Hestafréttum sem birtist fyrst í Viðskiptablaðinu segir að hross fyrir 10.000.000 hafi selst á sölusýningu í Hestheimum fyrir um viku síðan.

"Dagurinn í gær, laugardagurinn 23. febrúar var gleðidagur. Þá var reiðhöllin á Melgerðismelum vígð. Því miður missti ég af þeim merka atburði en gleðin er ekki minni fyrir það. Um er að ræða mikið framfaraskref í hestamennsku í Eyjafirði enda hefur það hvarvetna sýnt sig að þar sem góð inniaðstaða er fyrir hendi fær iðkun hestammennskunnar annan brag.