Ég var tekinn á beinið um daginn og hundskammaður eins og sagt var í mínu ungdæmi. Þegar maður var skammaður eins og hundur þá hafði maður gert eitthvað verulega alvarlegt af sér og mátti þakka fyrir að vera ekki hýddur. Ég var á hestaferðalagi í byggð með hóp af hrossum. Í byggð skiptir miklu máli að hross fari rétta leið og eftir settum reglum.
Það skiptir miklu máli að hrossin fari ekki inn á tún sem eru óslegin eða full af plöstuðum heyrúllum. Það skiptir miklu máli að hrossin fari ekki inn í garða sem hafa blómstrandi blóm út í öll horn eða beð með óuppteknum jarðávöxtum.
Það skiptir miklu máli að búpeningur taki sér ekki far með hrossrekstrinum og sérstaklega ekki mjólkandi kýr því það hefur áhrif á nytina a.m.k. í næsta mál á eftir og beina afkomu bóndans og andlegt heilsufar. Til að passa upp á að hrossin færu rétta leið og eftir settum reglum þá var fríður flokkur manna á undan rekstrinum þar sem við riðum inn eftir dalnum. Og hvar sem hlið var opið þá var því lokað til að hafa allt undir kontrol og hliðin voru mörg.
Sumarið var gjöfult á gras og margir í heyskap þessa daga sem ferðalagið stóð yfir. Við riðum niður dalinn daginn eftir, nutum ferðalagsins og lokuðum hliðum á báða bóga til að halda friðinn við dalverjana.
Um miðjan dal tók á móti okkur rauður bóndi í geðshræringu. Hann fór mikinn, talaði um lokuð hlið og frekju hestamanna sem vaða um héruð og skeyta engu um vinnandi fólk. Gera það sem þeim sýnist og taka ekki tillit til nokkurs manns. Í smá hléi á ræðunni þá skaut ég því inn að ég teldi það vera af og frá að við tilheyrðum þessum hópi hestamanna sem mér virtist hann vera að lýsa. Við sem lokuðum öllum hliðum þannig að hross færu ekki inn á neinn blett og trufluðum þannig ekki nokkurn mann. Þetta gerum við í dag eins og í gær þegar við fórum inn þennan fagra dal. Nú var eins og olíu væri helt á eld. Fyrri hluti ræðunnar var eins og logn miðað við storminn sem núna kom sem seinni hluti yfirhalningarinnar. Megin inntakið var nú að hann hefði nú annað að gera í miðjum heyskapnum en að opna öll þessi hlið sem við höfðum lokað bæði í gær og í dag. Og upp fyrir mér rann þá ljós.
Nú varð ég, sveitamaðurinn, asnalegur á svip. Auðvitað var ekki nóg að loka hliðunum svo hrossin færu ekki inn á túnin. Við áttum að skilja við hliðin eins og við komum að þeim, annað er tillitsleysi. Og þess vegna biðst ég hér með afsökunar aftur á öllum lokuðum hliðum af mínum völdum en áttu að vera opin þegar ég skildi við þau. Þetta var gert í hugsunarleysi.
Skilur þú við hlið eins og þú kemur að því, þ.e. hefur opið hlið opið og lokað hlið lokað?
Með kveðju
Magnús Lárusson
www.urvalshestar.is
