Munnur hestsins er viðkvæmasti líkamspartur hans. Jafnvel minnsti þrýstingur á tannlausabil munnsins (hluti kjálkabeins) veldur hestinum miklum sársauka. Athyglisvert er að við hönnun og notkun hnakka er einna mikilvægast að hnakkurinn snerti aldrei hryggbein hestsins en sú regla gildir ekki um beislið. Í hestaheiminum í dag er almennt talið nauðsynlegt og jafnan eina haldbæra leiðin að málmi sé þrýst beint ofan á kjálkabein og ofurviðkvæma vefi í munni hestsins til að geta átt skýr tjáskipti við hann í reið. Fátt er eins fjarri sannleikanum.
Hestar flýja sársauka. Samt sem áður notum við búnað sem getur valdið þeim sársauka eða er ógn um sársauka. Æðrulaust eðli hestsins fær hann ekki ríta eins og grís þegar hann finnur til heldur tjáir hann tilfinningar sínar með baráttu, hræðslu, stjarfa, flótta eða höfuðhristings-heilkenninu (taugapína í andliti). Hesturinn segir okkur að hann finni til undan mélunum með því að liggja á taumnum, rífa í tauminn, rjúka, hrekkja, hrista höfuðið, klóra sér ofsafengið í andliti við hvert tækifæri, vera kargur, vera styggur í stíu og gerði, vera erfiður að beisla, setja tunguna yfir mélin, vera sífellt spenntur, herða á sér í staðinn fyrir að stöðva og svo framvegis. Að ríða með mélalaust beisli sem meiðir ekki hestinn (sum mélalaus beisli geta skaðað/meitt hestinn eins og þau sem byggjast eingöngu á þrýstingi á nefbein) einfaldar hlutina bæði fyrir knapa og hest. Einbeiting á næmar hreyfingar handanna minnkar þar sem enginn sársauki framkallast við notkun þeirra lengur og knapinn fær því aukið rými til að hugsa um aðra þætti reiðmennskunnar. Stærsti ávinningurinn fyrir hestinn er að hann getur þjálfað án þess að búast við sársauka og þar með fær knapinn líka sáttari og rólegri hest. Báðir geta slakað á og notið sín.
Það tekur hest vanalega einn reiðtúr að sættast á Beisli án Méla. Hesturinn skilur þegar höfði hans er ýtt til hliðar með kjálkaól beislisins (að beygja) og þegar léttur og sársaukalaus þrýstingur kemur á allt höfuð hans (stöðvun – hesturinn upplifir einskonar höfuðlás). Þangað sem höfuðið fer eltir líkaminn. Beisli með mélum hafa svipuð áhrif á höfuð hestsins en þá er höfuðið togað til hliðar með mélunum (sársaukafullur/óþægilegur þrýstingur kemur á munnvik, tungu og kjálkabein) og svo er málminum þrýst niður á kjálkabeinið og tunguna til að stöðva.
Að fá hest til að sættast við og skilja mélin er einn allra stærsti og vandasamasti þáttur reiðmennskunnar og getur það tekið vikur og mánuði að fá hest til að sættast fullkomlega við þau. Sumir hestar gera það aldrei og setja tunguna sífellt yfir mélin, rjúka eða hrista höfuðið. Ómældur tími fer í að vinna úr vandanum – í stað þess að fjarlægja orsökina. Með Beisli án Méla hverfa hin neikvæðu hegðunareinkenni sem skapast vegna notkunar méla sem tjáskiptabúnaðs og einfaldar hlutina fyrir bæði hest og knapa. 30 daga skilafrestur er á beislinu og sé því skilað innan þessa tíma fæst full endurgreiðsla. Þannig hafa hestamenn á engu að tapa.
Hefur þú prufað að ríða mélalaust?
www.beisli.net
