Það lyftist heldur brúnin á ræktunarfólki um þessar mundir þegar kynbótasýningarnar eru hafnar. Ég er ein af þeim sem hef mikinn áhuga á þessum geira hestamennskunnar. Auðvitað hefur maður takmarkað vit á þessu, skoðanir eru einnig sem betur fer misjafnar á milli fólks. Flestir teljast vera alvitrir þegar ræddir eru stóðhestar og eru það svo sannarlega. Smekkur á hrossum er huglægur og sem betur fer getum við státað af flóru sem gefur öllum tækifæri að finna eitthvað sem höfðar til þeirra.
Efsti hesturinn í Víðidal var Ágústínus frá Melaleiti. Ég hafði ekki tækifæri til að sjá sýninguna í Víðidal nema að mjög takmörkuðu leyti, en ég leyfi mér samt að spekúlera! Ég hef aldrei séð Ágústínust en var þó búin að vekja honum athygli áður á pappír. Enn einn athyglisverður stóðhestur undan Kolfinni frá Kjarnholtum. Það er nú meira sem þessi garpur ætlar að gefa okkur, oft er uppskriftin þó svipuð, Gríðarlegt rými og spyrna á brokki og skeiði, töltið stundum eitthvað erfiðara en oft feiknalega gott einnig.
Ágústínus virðist því hafa margt frá föðurnum, afkastahestur á gangtegundum. En það má aldrei gleyma að hver hestur hefur móður og Gnótt frá Steinmóðarbæ er ekki að gefa frá sér fyrsta gæðinginn í Ágústínus. Hún hefur áður gefið rúm og afkastamikil hross eins og Eril frá Kópavogi, Gasalegan-Helling frá Hofsósi og dóttir hennar Drótt frá Kópavogi er móðir Krafts frá Efri-Þverá, öðrum gæðingi undan Kolfinni. Gnótt virðist því passa einkar vel við Kolfinn og miðað við ættartréð ætti Ágústínus að vera kynfastur á gæðingskosti.
Hjörtur frá Holtsmúla vakti einnig athygli á sýningunni. Hjörtur er 10 vetra gamall en hefur verið að bæta sig smátt og smátt í gegnum tíðina og er nú að ná alvöru standard í höndunum á Hinriki Bragasyni. Hjörtur er undan Orra frá Þúfu sem varla þarf að kynna. Hjörtur er með klárgang eins og klárhestur og gæti reyndar sómað sér vel sem slíkur, en fimmti gírinn er bónusinn sem gerir Hjört að yfirburðahesti. Hreyfing frá Árgerði, móðir Hjartar, var öskuviljug og flott tölthryssa, hún var sjálf með fyrstu verðlaun en Hjörtur er eina afkvæmi hennar sem hefur náð þeim áfanga þó nokkur sómahross hafi komið undan henni.
Orri frá Þúfu er með fimm efstu hrossin á sýningunni ef frá er talinn Ágústínus. Æðey, Taktur og Trostan raða sér snyrtilega á hæla Hjartar með kommu millibili. En sá hestur sem margir hafa eflaust heillast af er 5 vetra stóðhesturinn Mídas frá Kaldbak. Mídas var sýndur fjögurra vetra gamall af Guðmundi Björgvinssyni í fínan dóm, aðaleinkunn uppá 8,04. Á sýningu í Ölfushöllinni í vetur vakti hann alvöru athygli og sannar getu sína nú í kynbótadóm með 8,29 fyrir byggingu og 8,38 fyrir hæfileika. Níu á línuna fyrir utan fet og framgangan eitthvað sem fólk tekur eftir – því miður hef ég ekki haft tækifæri til að berja Mídas augum en hér er komið fyrsta alvöru afkvæmið undan Gára frá Auðsholtshjáleigu. Gári fékk sjálfur gríðarlega háan byggingadóm sem hann ætlar að erfa frá sér. Hæfileikarnir koma betur í ljós á lengri tíma en Mídas er undan hryssunni Væntingu frá Kaldbak. Vænting er með margar níur í kynbótadóm líkt og sonur sinn, fyrir brokk, stökk, vilja og fegurð í reið.
Dóttir hennar er líka ekki slæm með 8,20 fyrir byggingu og 8,16 í aðaleinkunn, klárhryssa með 9 fyrir tölt og fegurð í reið. Vænting ætlar því að standa undir væntingum sem kynbótahryssa þrátt fyrir að hafa einungis átt fjögur afkvæmi til þessa. Mídas er því fyrir margt eftirtektarverður sem fasmikill kynbótahestur með Orra í báðum ættum þar sem vænting er undan Orrasyninum Skorra frá Gunnarsholti. Það má einnig taka það fram að móðir Væntingar, Sending frá Kaldbak á þrjú dæmd afkvæmi sem fá öll góð fyrstu verðlaun bæði fyrir byggingu og hæfileika, það er því fátt um bykkjur í ættartréi Mídasar en móðurættin er auðug af klárhrossum.
Sýningin á Hellu er hálfnuð um helgina – þar er hæst dæmdur sem stendur Tónn frá Ólafsbergi. Tónn er undan Sæ frá Bakkakoti og Taktík frá Ólafsvöllum sem er undan Hrafnsyninum Takti frá Árnagerði. Tónn er rúmur og mjúkur gæðingur. Hann fer vel í reið, er þó ekki reistur en lyftir fótum vel. Það sem heillar mest við Tón er mýktin og rýmið.
Næstur á eftir Tón er Ómur frá Kvistum. Ómur er undan Ófeigssyninum Víglundi frá Vestra-Fíflholti. Víglundur hefur verið að skila frá sér afkvæmum með nokkuð góða dóma þrátt fyrir að afkvæmin séu ekki mörg sem hafa verið sýnd. Víglundur sjálfur var rakinn gæðingur af kostum enda undan gæðingamóðurinni Emanon frá Vestra-Fíflholti. Móðir Óms er 1. Verðlauna hryssan Orka frá Hvammi en sú er af stórum ættum einnig. Orka er undan Otri frá Sauðárkróki og gæðingamóðurinni undan Gáska, Löpp frá Hvammi. Það er alltaf traustvekjandi þegar sterkar ættir standa á bak við kynbótahestana og ætti Ómur að standa á traustum fótum varðandi bakland.
Orrabörnin eru ekki langt undan á Hellu og eru jöfn í einkunn þau Bylgja frá Strandarhjáleigu og Hrannar frá Þorlákshöfn með 8,42 í aðaleinkunn.
Bylgja er undan Ófeigsdótturinni Björk frá Hvolsvelli og er því enn eitt dæmið þar sem Orri og Ófeigur passa vel saman. Bylgja var sýnd á Landsmótinu 2006 og er nú að bæta sig töluvert í einkunn eftir að hafa átt eitt folald í millitíðinni. Hrannar er fagur og hæfileikaríkur hestur. Hann er með sterkt bakland líkt og margir stóðhestar hafa í dag, undan 1. Verðlauna hryssu undan gæðingaföðurnum Kolskegg frá Kjarnholtum sem er einmitt faðir Hlyns frá Kjarnholtum.
En það er varla hægt að skilja við þessa stuttu umfjöllun öðruvísi en að minnast á sirkushestinn Álf frá Selfossi.
Álfur er ákveðin nýlunda í íslenskri hrossarækt. Hann nær að sameina það sem oft hefur ekki tekist, óvenju háan fótaburð samfara mikilli mýkt. Álfur virkar líka svo glaður hestur, hann spriklar um brautina og er þjálli en gengur og gerist – óvenjulegur hestur og það verður fróðlegt að vita í hversu miklum mæli hann skilar þessum óvenjuháa fótaburði til komandi ættliða.
Kynbótasýningarnar eru rétt að byrja og veislan heldur áfram.
