Það er því gríðarlega mikilvægt að hendur knapans séu næmar og eftirgefanlegar og gefi jafnframt nákvæmar ábendingar með taumnum. Hesturinn finnur ef taumurinn er kreistur lítillega hvað þá ef togað er harkalega í hann. Góð áseta og gott taumhald fylgjast að þegar kemur að því að gefa hestinum nákvæmar og réttar ábendingar með taumnum. Við þekktustu reiðskóla veraldar eins og til dæmis Reiðskólann í Vín fá knaparnir ekki að nota tauminn fyrr en þeir hafa náð fullkomnu jafnvægi á baki hestsins án þess að þurfa að nota hann.

Margir byrjendur eiga erfitt með að halda höndunum kyrrum þegar hesturinn hreyfir sig og lenda því oft í vandræðum með taumhaldið og það er því mikilvægt að þjálfa vel jafnvægið í byrjun áður en farið er að nota tauminn. Hendur, úlnliðir og handleggir eiga að mynda eina heild, beina línu, frá olnboga í munn hestsins. Góð æfing til þess að þjálfa næmt og eftirgefanlegt taumhald er að ímynda sér að maður haldi á einhverju í höndunum sem er brothætt eða viðkvæmt t.d. eggi sem ekki má kreista of fast svo það brotni og ekki má halda of laust um svo maður missi það. Þegar hesturinn hreyfir sig fylgja hendur knapans og taumur hreyfingu hans af mýkt og með eftirgjöf án þess þó að létt samband við munn hestsins glatist. Það er mjög algengt að taumurinn sé misnotaður sem stjórntæki og notaður til að halda sér á baki og það er mjög slæmt bæði fyrir jafnvægi knapans og hestinn.

Rétt taumhald
• Fingurnir eiga að lokast utan um tauminn en ekki kreista hann.
• Þumallinn er efsti punktur og handarbökin snúa út.
• Það á að vera bein lína frá olnboga knapans og í munn hestsins.
• Lykkjan á taumnum á að liggja fram.
• Taumarnir eiga að vera heilir, án snúninga og nægjanlega langir þannig að knapinn geti notað hendurnar óháð hvor annarri.
• Hæfilegt bil milli handa.
• Taumurinn á að liggja í gegnum höndina og milli litlafingurs og baugfingurs þá eru minni líkur á að hann renni úr hendinni. Þumalfingur er ofan á taumnum.

Eftirfarandi eru nokkur dæmi um rangt taumhald
• Opnar hendur – taumurinn getur runnið úr hendinni og knapinn missir taumsamband við hestinn og þar með hugsanlega stjórn á honum.
• Ef úlnliðir eru stífir eða læstir og línan í munn hestsins brotin verður taumsambandið stíft og óeftirgefanlegt.
• Ef handarbök snúa upp og úlnliðir eru stífir verður taumsambandið ónákvæmt.
• Ef taumarnir eru of stuttir og engin eftirgjöf eða mýkt í taumhaldinu verður hesturinn órólegur og fer jafnvel að hrista hausinn eða kippa i tauminn til að fá meira svigrúm.
• Ef of langt er í taumnum hefur knapinn litla stjórn á hestinum.
• Ef knapinn heldur höndunum of hátt þá missir hann sambandið við munn hestsins og sendir hvetjandi skilaboð til hans.
• Hendur mega ekki hvíla á hnakknefinu eða hálsi hestsins því þá verður sambandið stíft og óeftirgefanlegt.

Heimild: Knapamerki 1