Rothögg á reiðmennsku. Íslenzk reiðmennska hefur orðið fyrir rothöggi. Hún liggur í hringnum, búið er að telja upp í tíu og gestirnir eru farnir. Hún getur ekki einu sinni rökrætt, hvað kom fyrir hana. Þekktasta hestatímarit Evrópu, Cavallo, fór á heimsleika íslenzka hestsins í Hollandi. Notaði hörð orð um reiðmennskuna og birti myndir því til skýringar.
Skeið og tölt eru illa riðin að mati sérfræðinga blaðsins. Hestarnir þjást og blóðgast jafnvel, sumir hoppa út úr hringnum. Hestar fást ekki til að leggjast í skeið. Cavallo segir, að hægt sé að ríða skeið og tölt mjúkt og fallega, en það gefi lægri einkunn.
Hopp og lóð
Sum íslenzk reiðmennska hefur oft verið mér undrunarefni. Hestum er haldið á skeiði með taumkippum í hverju spori. Þeir eru á hófhlífum, svo að þeir slái sig ekki, sem er merki um, að þeir geti raunar ekki skeiðað. Hestum er lyft í tölti í brattan háls og látnir tæta völlinn. Það finnst Íslendingum flott, en öðrum þykir það ljótt.
Hestarnir eru þyngdir að framan til að framkalla óeðlilegt framfótahopp. Knapar skekjast um í hnakki í stað þess að líða fram í lygnum straumi. Keppnisreglur og dómvenjur stuðla að slíkri vitleysu. Ræktun hrossa miðast ekki við hross með áreynslulausum góðgangi.
Heimild: www.jonas.is
